aan de lezer // in conclusion

Het is momenteel een donkere namiddag en ik zit met een kop thee op een stoel bij het raam. Buiten zie ik de straatlichten aan gaan en in hun schijnsel ook de regen. Het is een grauwe winterdag en dat is een zeldzaam verschijnsel in Barcelona.

Morgen zal de zon weer schijnen en met nieuwjaar zal het voelen als een warme herfstdag. Ik ben naar Barcelona verhuisd en geniet met volle teugen van het licht dat deze stad brengt. Ik kijk met verwondering terug op het afgelopen jaar. Het was een jaar zoals er niet veel zijn. Transformatief, leerrijk, uitdagend en warm.

Ik vind het moeilijk om dit jaar onder woorden te brengen. Er valt zoveel over te zeggen dat dit niet in een aantal zinnen te vangen is.

Werken met slachtoffers van mensenhandel, trauma of verslaving is pijnlijk en moeilijk. Het is een traag en uitputtend proces om iemand bij te staan in de meest diepgaande verandering die een mens kan maken: de keuze voor heling en voor een leven in liefde en vertrouwen.

Als hulpverlener moet diezelfde keuze dagelijks gemaakt worden,  in het klein. De keuze om nooit op te geven. Om te omringen met alle liefde die je kan geven. Om te blijven vechten.

Iedere dag opnieuw.

Het is een enorme uitdaging om dagelijks om te gaan met trauma en pijn. Ik heb het leren zien als het oplopen van “tweedehands trauma” (eigen benaming): haar pijn raakt mij en doet mij ook pijn. Soms treden dezelfde fysieke en psychische symptomen op als bij een echt trauma. Het kruipt onder je huid, bezorgt je hoofdpijn, zorgt voor stress. Ook als je thuiskomt. Juist als je thuiskomt. Hun tragedie wordt eigen onmacht.

Het heeft mij doen beseffen dat mensen tot zo ongelofelijk veel in staat zijn. En tegelijk zijn we toch zo fragiel en kwetsbaar. Hulpverleners en hulpvragenden samen. We tonen allemaal bij momenten een ongelofelijke hoeveelheid moed en kracht. En dan weer slinken we terug tot iemand die niet weet hoe door te gaan. Wat we nodig hebben is een vangnet en een knuffel op z’n tijd. Iemand die ons ziet en die ons kent.

Zonder de mensen om ons heen komen we niet waar we kunnen zijn. We kunnen ons potentieel niet waarmaken als het niet voor onze familie is, onze vrienden en geliefden. We staan sterk alleen, maar kunnen niet alles.

Vrienden geven ons superkrachten.

Ik grijp graag deze gelegenheid aan om iedereen te bedanken die het afgelopen jaar een steentje heeft bijgedragen aan het werk dat ik mocht doen. En ik voel me dankbaar voor de momenten waarop ik een steuntje in de rug kon zijn voor iemand anders.

Ook deze blog, het neerschrijven van de verhalen en het delen van de uitdagingen onderweg, heeft veel voor mij betekend. Het was een eer om een stem te zijn voor deze vrouwen. Binnen Cherut weten we van het onrecht dat er is, maar het doel was om ook de maatschappij hiervan bewust te maken . U, de lezer, heeft hier aan bijgedragen.  Waarvoor dank!

Cherut, als organisatie, is een plaats waar zoveel liefde samenkomt dat ik het zie als een lichtpuntje in een grote stad. Een plek om thuis te komen. Veilig en warm. Met mijn pelgrimsreis hebben een heel aantal mensen samen gezorgd voor een mooi bedrag voor Cherut: meer dan 400 euro. Dank aan iedereen die heeft meegedaan en zo gezorgd heeft voor een mooi afscheidscadeau!

Sinds ik verhuisd ben naar Barcelona ben ik dus gestopt met mijn werk als zorgverlener. Het was tijd om te gaan. De afgelopen vijf jaar ben ik straatwerker geweest en voor nu mag ik het afsluiten. Ik kan mijn werk pas goed doen met een volle batterij en een dikke huid, en de komende paar jaar staan in het teken van persoonlijke groei. Ik reken op de Spaanse zon wat betreft de huidversteviging. 🙂

Ongetwijfeld kom ik weer bij deze vrouwen terug. Hun verhalen zitten voor altijd in mijn hart. Hoelang dat zal duren weet ik nog niet. Als ik er klaar voor ben, zal ik in Spanje op zoek gaan naar vergelijkbare organisaties. En dan zal deze blog weer verder kunnen gaan. Tot die tijd, met heel mijn hart: bedankt!

In conclusion

At the moment it is a darksome afternoon and I’m sitting with a cup of tea next to the window. Outside the streetlights go on while the sun is going down, leaving only the streetlights to illuminate the raindrops falling on the ground. It is a gloomy winter day, which is a rare phenomenon in Barcelona. Tomorrow the sun will shine again and New Year’s Eve will feel like a warm autumn night.

Last summer I moved to Barcelona and now I enjoy to the fullest the light that this city brings. I look back in awe to the past year. It was a very special time. Transformative, instructive, challenging and warm. I find it difficult to put this year into words. There is so much to say that it can’t be captured in just a few sentences.

Working with victims of human trafficking, trauma or addiction is painful and difficult. It is a slow and exhausting process to support someone in the most profound changes a person can make: the choice for healing and for a life of love and trust.

As a caregiver, the same choice has to be made daily, be it in smaller form. The choice to never give up. The choice to surround the other with all the love you can give. The choice to keep on fighting.

Every day again.

It is an immense challenge to deal with trauma and pain on a daily basis. I have learned to look at this as the infliction of “second hand trauma” (own term): her pain has an impact on me and hurts me as well. Sometimes the same physical and psychological symptoms of actual trauma occur. It gets under your skin, it gives you headaches and stress. Even when you finally arrive at home. Especially when you arrive at home. Their tragedy becomes your impotence.

It has taught me that people are capable of so much. And at the same time, we are so fragile and vulnerable. Care giver and care seeker alike. At times we all show so much courage and strength. And other times we shrink to a person that does not know how to continue. What we need is a safety net and a hug from time to time. Someone who sees us and knows us.

Without the people around us we can’t go where we need to go. We cannot reach our potential if not for our friends, our family, our loved ones. We are strong as individuals, but not invincible.

Friends give us superpowers.

I would like to use this opportunity to thank everyone that has supported me the last year with the work I did. I feel honoured and thankful for the moments I was able to be a kind of support for others.

This blog and the ability to write down and share stories and challenges with you has meant a lot to me. It was an honour to be a voice for these women. At Cherut we know about the injustices these women endure, but the goal is to create awareness within society. You, the reader has contributed to this. For this my heartfelt thanks.

Cherut, as an organisation, is a place where so much love gathers, that I started to see it as a little bright point in a big city. It is a place to come home to. Safe and warm. With my pilgrimage, a lot of people have financially supported and together we were able to collect more than 400 euro for Cherut! Thanks to everyone who has contributed to this farewell gift!

Since the move to Barcelona I no longer work as a care giver. It was time for me to go. The last 5 years I have been active as a street worker and for now I can close this chapter. I will only succeed in doing a good job if I can do this with a full battery and a thick skin and the next few years are meant for personal growth. I am counting on the Spanish sun to charge me and thicken my skin. 🙂

I have no doubt that eventually I will return to work with these women. Their stories are sown into my heart.
How long this will take I do not know yet. When I’m ready, I will search in Spain for similar organisations. And then this blog will continue. Until that time, from the bottom of my heart: thank you!

 

2 gedachten over “aan de lezer // in conclusion

  1. Heel mooi verwoord Marisca. Je hebt een mooie schrijfstijl. Jouw tijd bij Cherut betekende ook veel voor Cherut. Voor de community, en voor individuele contacten die jij had met vrouwen en medewerkers. Dank je wel💛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s